Aktualności

Program Konferencji "Metal Studies II"

Nowy Program - Konferencja Metal Studies II-1 Nowy Program - Konferencja Metal Studies II-2

PROGRAM KONFERENCJI Postprawda: nowe narracje i praktyki społeczne w epoce sfingowanych informacji i gatunków hybrydycznych (mock- genres)
Psychologia mediów i komunikowania - nowość wydawnicza

Psychologia mediów i komunikowania

Książka stanowi kompendium podstawowej wiedzy związanej z psychologią mediów. Przedstawia jej umiejscowienie na tle innych subdyscyplin psychologii oraz filmoznawstwa, medioznawstwa i komunikologii (nauki o mediach i komunikowaniu), genezę powstania, zakres i przedmiot zainteresowań, jak również wykorzystywane metody badawcze. To czyni z psychologii mediów dyscyplinę hybrydyczną, która obejmuje cztery sfery: metodologię (M), etykę (E), teorię (T) i aplikację (w sumie: META); pretenduje ona do roli psychologii zintegrowanej, która w ramach spójnego systemu teoretycznego łączy wiedzę z wymienionych powyżej dyscyplin i subdyscyplin. Ów hybrydyczny charakter powoduje, że zagadnienia psychologiczne są prezentowane w ramie medialnej i na odwrót, po to, by w pełni pokazać specyfikę tej relatywnie nowej subdyscypliny psychologii. Zamieszczone w każdym rozdziale przypisy dolne oraz tzw. literatura rozszerzająca są adresowane do Czytelników, którzy mieliby ochotę pogłębić przedstawioną w książce wiedzę źródłową. Podręcznik bowiem ze swej natury narzuca autorowi pewne ograniczenia związane z możliwie syntetycznym i uproszczonym sposobem prezentowania opisywanych zagadnień, ale powinien oferować wskazówki do indywidualnych poszukiwań, zorientowanych na określone zainteresowania.

Osobne miejsce zajmuje w monografii problematyka stosowanej psychologii mediów, zwłaszcza w odniesieniu do edukacji medialnej, profilaktyki oraz terapii uzależnień medialnych, zwanych również patologicznym użytkowaniem mediów. W ten sposób pokazuję, że media mogą być wykorzystane pozytywnie (sprzyjają życiu i rozwojowi człowieka) lub negatywnie [gdy są źródłem zaburzeń tego rozwoju oraz prowadzą do zachowań nałogowych i ryzykownych – (auto)destrukcyjnych form aktywności].

Dynamiczny przyrost badań wpisanych w psychologię mediów wiąże się z ekspansywnym rozkwitem cywilizacji medialnej, która stanowi podstawowy kontekst życia i zachowania współczesnego człowieka. Jego rozwój ontogenetyczny (osobniczy, indywidualny) oraz większość kluczowych form aktywności są w coraz większym stopniu połączone z mediami tradycyjnymi i interaktywnymi, wirtualnymi środowiskami społecznymi, e-usługami oraz nowymi formami edukacji, rozrywki i komunikacji, które realizowane są online. Stąd też, obok kompetencji językowych, komunikacyjnych, kulturowych i społecznych, coraz większą rolę odgrywają kompetencje cyfrowe, związane z użytkowaniem mediów, współkreowaniem ich zawartości oraz środowisk medialnych, a także z umiejętnościami wyszukiwania i oceny wiarygodności informacji oraz wykorzystywania ich do zaspokajania indywidualnych potrzeb dotyczących codziennego życia oraz współpracy z innymi ludźmi. Brak wspomnianych kompetencji skutkuje bardzo często uleganiem różnym typom wpływu społecznego (manipulacji społecznej, psychomanipulacji czy przemocy mediów).

Podręcznik podzielony jest na sześć rozdziałów. Na końcu każdego z nich znajdują się:

– pytania sprawdzające wiedzę,

– podsumowanie najważniejszych informacji,

– wykaz kluczowych pojęć i nazwisk,

– propozycje lektur poszerzających wiedzę dla zainteresowanych.

Skrupulatna lektura każdego rozdziału wraz z materiałami dodatkowymi ułatwia zapamiętanie głównych treści. Stanowi również podstawę umiejętnego ich wykorzystywania w psychologicznych badaniach poświęconych zachowaniom medialnym ludzi i wpływowi (nowych) technologii informacyjno-komunikacyjnych na rozwój, postawy, emocje, uczucia i zachowania człowieka.

 11-psychologia-mediow-i-komu

 

Coaching Web 3.0. Kooperacja, Komunikacja, Koordynacja w działaniach zespołowych

Coaching – działanie coachingowe – to interaktywny proces rozwoju, wykorzystujący metody komunikowania interpersonalnego, aktywnego słuchania, realizowania procesu decyzyjnego oraz zarządzania celowego. Może być pomocny w realizacji procesów grupowych oraz indywidualnych oraz  w przyspieszeniu tempa rozwoju i polepszeniu efektów działania, osiągnięcia celu jednostki i organizacji.

Proponujemy warsztaty coachingowe w trzech obszarach:
- kooperacja (wewnątrz środowiska – z interesariuszami zewnętrznymi); umiejętności społeczne i kompetencje miękkie, grywalizacja jako narzędzie motywacji pracowników oraz pobudzania ich kreatywności; tworzenie elastycznych struktur/modułów pracowniczych (zespoły zadaniowe) i przeciwdziałanie rytualizacji, rutynizacji działań przy zachowaniu właściwego poziomu spójności i identyfikacji z firmą; tworzenie środowisk online i offline sfunkcjonalizowanych do potrzeb, zainteresowań  pracowników na konkretnym etapie życia zawodowego i rodzinnego; symulacja zachowań grupowych w sytuacjach problemowych dla firmy/ dla pracownika; metafory organizacji i ich wpływ na realne zachowania pracownicze oraz sposób myślenia o własnym miejscu, roli, funkcji w strukturach firmy;  podstawy efektywnego networkingu oraz wykorzystywania kompetencji medialnych, cyfrowych, informacyjnych.
- komunikacja (intrapsychiczna – w diadach – małych grupach roboczych – publiczna – medialna); rozwój osobisty i  rola środowiska pracy w tym procesie;; wypracowanie elastycznych kanałów komunikacji w różnych strukturach pracowniczych oraz między pracownikami w komunikacji prywatnej online i offline.  Techniki komunikacji wewnętrznej służące osiągnięciu  kompromisu w sytuacji konfliktów wewnętrznych, autorelaksacji, samopoznaniu. Neuropsychologiczne aspekty efektywnej komunikacji oraz wpływania na postawy i zachowania interlokutorów . Strategie efektywnego budowania wizerunku pracowniczego w mediach społecznościowych.  Rozwój kompetencji językowych i komunikacyjnych oraz inteligencji emocjanalnej, społecznej, intrapersonalnej;      
- koordynacja (właściwa dystrybucja własnych zasobów, właściwa diagnoza zasobów potrzebnych do kreatywnego i  efektywnego wykonania zadania, diagnoza zasobów współpracowników oraz umiejętne ich wykorzystanie do konkretnych zadań). Właściwa alokacja zasobów oraz twórcze wykorzystanie sfer deficytów i ograniczeń. Metody planowania ścieżek kariery adekwatnie do potrzeb osobistych oraz polityki firmy. Ramowanie i re-definiowanie zasobów na potrzeby działań priorytetowych, które są zaplanowane i/lub wynikają z konieczności reagowania na zmiany (pozytywne i negatywne) w środowisku zewnętrznym (realnym, wirtualnym) .    

Zapraszamy do współpracy pracowników sektorów: oświata, administracja samorządowa.

Po zakończonym warsztacie każdy uczestnik otrzyma profesjonalny feedback.

Koszt: 800 zł
Czas trwania: jeden dzień – 8 ha.

Honorowy Patronat Ośrodka Badań nad Mediami nad konferencją

Miło nam poinformować, iż Ośrodek Badań nad Mediami objął patronat honorowy nadII Ogólnopolską Konferencą Naukową Cyber+Media, organizowaną przez Fundację na rzecz promocji nauki i rozwoju TYGIEL. Konferencja odbędzie się 15 czerwca 2018 r. w Lublinie.

Opis konferencji: Konferencja Naukowa Cyber+Media to inicjatywa podejmująca rozważania związane z szeroko pojętymi społecznymi aspektami cyfryzacji i wpływem nowych technologii na zmiany zachodzące w społeczeństwie. Celem wydarzenia jest określenie aktualnych zjawisk społecznych oraz merytoryczna dyskusja skupiająca się wokół poruszanych zagadnień. Uczestnicy wydarzenia mają możliwość nawiązania wielu kontaktów naukowych oraz stworzenia interdyscyplinarnego forum do wymiany myśli i doświadczeń.

Wśród zagadnień poruszanych podczas wydarzenia znajdują się między innymi kwestie z zakresu współczesnej kultury rozwijającej się na fundamencie technologii cyfrowych, w szczególności historii i teorii mediów, teorii komunikowania, kultury uczestnictwa, Internetu i mediów społecznościowych (cyberprzemoc, zarządzanie mediami społecznościowymi), historii i teorii gier komputerowych, sztuki nowych mediów (nowe media i kultura cyfrowa, rozwój medialabów), cyfryzacja a digitalizacja, przemysłów kreatywnych (nowoczesne strategie marketingowe).

Szczegółowe informacje dotyczące Konferencji znajdują się na stronie internetowej:www.cyber-media.pl.

Program Konferencji Cyberpsychologia. Nowe perspektywy badania mediów i ich użytkowników (19-20.04.2018, Kraków)

Program konferencji:  


Cyberpsychologia. Nowe perspektywy badania mediów i ich użytkowników (19-20.04.2018, Kraków)
19.04. 2018:  Ośrodek Badań nad Mediami, ul. Jęczmienna 9, Kraków, sala konferencyjna
8.30 – 9.10: Rejestracja Uczestników
9.10 – 9.30: Oficjalne otwarcie konferencji
9.30 - 9.50: Prof. UP dr hab. Anna Ślósarz, Psychologiczne konsekwencje użycia języka mówionego: „Potop” i „Lista Schindlera” (UP, Kraków)
9.50 -10.10: Mgr Mariusz Hubert Kupniewski, Cyberpsychologia czy psychologia cybernetyki
10.10 -10.30: Dr Patrycja Rudnicka, Gotowość wobec technologii - walidacja skali oraz korelaty psychologiczne" (UŚ, Katowice)
10.30 -10.45: Dyskusja
10.45 – 11.00 Przerwa kawowa
11.00-11.20: Prof. dr hab. Agnieszka Ogonowska, Autyzm rzekomy w kontekście patologicznego korzystania z mediów elektronicznych przez dzieci i młodzież szkolną oraz młodych dorosłych (UP, Kraków)
11.20 – 11.40: Dr Tomasz Rajtar, Dr Agnieszka Haś, Opiniowanie psychologiczne w sprawach cyberprzemocy, (Instytut Ekspertyz Sądowych, Zakład Psychologii Sądowej, Kraków)
11.40 – 12.00: Dyskusja
12.00 -14.00: Obiad
14.10 -14.30:  Prof. Katarina Fichnova, Dr Łukasz Wojciechowski, Selfie w medialnych digitalnych platformach - ukierunkowanie komunikacji marketingowej (Uniwersytet w Nitrze, Uniwersytet w Trnawie)
14.30– 14.50: Dr Magdalena Cyrklaff-Gorczyca, Poszukiwanie psychologicznych i społecznych podstaw funkcjonowania internetowego ekshibicjonisty. Próba typologii oraz charakterystyki zachowań w sieci (UMK, Toruń)
14.50-15.10: Dr Roman Solecki, Zastosowanie logoterapii V. E. Frankla w terapii uzależnień behawioralnych  (UP, Kraków)
15.10– 15.30: Dr Agnieszka Demczuk, Fenomen ruchu antyszczepionkowego w cyberprzestrzeni, czyli post-prawda i mowa nienawiści na usługach hipotezy A. Wakefielda (UMCS, Lublin)
15.30-15.45: Dyskusja
15.45 – 16.05: Dr Justyna Jasiewicz, Dr Anna Jupowicz-Ginalska, dr Alicja Waszkiewicz-Raviv, Walencja emocjonalna on-line. Kompetencje cyfrowe a pomiar reakcji emocjonalnych w świetle badań biometrycznych (UW, Warszawa)
16.05 – 16. 25: Mgr Patrycja Pierzynka, Wirtualne epitafia. Internet jako przestrzeń przeżywania żałoby po śmierci dziecka (nie)narodzonego (UP, Kraków)
16. 25 – 16.45: Mgr Magdalena Lara, Zrzeszanie przez klikanie, (UW, Warszawa)
16.45 – 17.00: Dyskusja i  podsumowanie pierwszego dnia konferencji
17.00 – : Dyskusja i promocja książki „Kino, film, psychologia”

Drugi dzień konferencji
20. 04. 2018, Ośrodek Badań nad Mediami, ul. Jęczmienna 9, Kraków, sala konferencyjna
9.10 - 9.30 : Mgr Malwina Wojtala, Gdy ludzi ponoszą nerwy - interakcje online na przykładzie gier World of Tanks i Dark Souls, (UŚ, Katowice)
9.30 – 9.50: Mgr Pamela Szczerbik-Chudy, Ciało na pokaz. Ekshibicjonizm w nowych mediach (UO, Opole)
9.50 – 10.10: Dr Joanna Jatkowska, Rozwój językowy dziecka a b-learning, ( Uniwersytet Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz)
10.10 – 10.30: Mgr Łucja Cyranek, Test Wirtualnej Klasy, (UMCS, Lublin)
10.30 – 10.45:Dyskusja
10. 45 – 11.00: Przerwa kawowa
11.00 -11.20: Dr Anita Gałuszka, Eryka Probierz, Problematyczne Używanie Internetu a cechy osobowości i wczesne nieadaptacyjne schematy użytkowników sieci w wieku 15-26 lat (UŚ, Katowice)
11.20 – 11.40: Prof. dr hab Tomasz Hoffmann, Cyberprzestrzeń jako obszar profilaktyczny w zakresie zdrowego odżywiania  (UŁ, Łódź)
11.40-12.00: Mgr Katarzyna Mańkowska, Postępująca indywidualizacja praktyk seksualnych a wykorzystanie nowoczesnych technologii, (UMK, Toruń)
12.00 – 12.15: Dyskusja
12.15 – 13.10: Obiad
13.10 – 13.30: Dr Patrycja Rudnicka, "Terapia online w Polsce - doniesienie z badań" (UŚ, Katowice)
13.30 -13. 50: Anna Pindych Eryka Probierz, Etyczne aspekty psychoterapii on-line: analiza wybranych stron internetowych (UŚ, Katowice)
13. 50 – 14. 05: Dyskusja
14.05 – 14.20: Podsumowanie obrad i zakończenie konferencji

Cyberpsychologia

Media w teatrze/teatr w mediach (3. konferencja naukowa w rocznicę śmierci Tadeusza Kantora)

Media w teatrze/teatr w mediach (3. konferencja naukowa w rocznicę śmierci Tadeusza Kantora), UP Kraków, Ośrodek Badań nad Mediami UP, 8.12.2018 r.

Konferencja ma na celu przedyskutowanie sposobów nasycania współczesnej przestrzeni teatralnej technologiami medialnymi. Pytanie o relacje między środkami klasycznie teatralnymi a nowomedialnymi pragniemy uczynić wstępem do szerszej diagnozy sposobu istnienia współczesnej przestrzeni teatralnej, czyli także świata bohatera scenicznego. Interesują nas związki teatru z innymi mediami oraz towarzyszące tym działaniom strategie twórcze i odbiorcze.
W związku z tym proponujemy Państwu refleksję nad następującymi obszarami tematycznymi:  

  • historia teatru telewizji (w Krakowie, Polsce i na świecie);
  • ekrany dynamiczne i statyczne w teatrze – w stronę nowej antropologii spektaklu;
  • formy teatralne i para-teatralne w Internecie – autotematyzm celowy i niezamierzony;
  • teatr, film, sztuki plastyczne – w kręgu nowej konwergencji mediów;
  • narracje transmedialne na teatralnej scenie;
  • filmowość dramaturgii spektakli teatralnych;
  • widz teatralny w roli widza kinowego/ekranowego;
  • aktorstwo teatralne pod presją aktorstwa filmowego i serialowego;
  • teatr nowomedialny a problem kompetencji kulturowych widza;
  • multisensoryczność teatru w badaniach nad recepcją widowiska scenicznego;
  • multimedialność formy teatralnej a problem jej interpretacji i rozumienia;
  • współczesna krytyka teatralna: nowe kompetencje krytyka i kryteria ewaluacji przedstawień;
  • funkcjonalność technologii medialnej w teatrze;
  • teatralna mimesis a zmediatyzowana współczesna codzienność;
  • stechnologizowana przestrzeń teatralna a współczesna przestrzeń mentalna;
  • smartfon jako nowy rekwizyt, kurtyna jako ekran, etc.;
  • filmowy mockdokument i jego sceniczna obudowa;
  • screeny i zrzuty ekranów w spektaklach jako formy cytatów z „rzeczywistości”;
  • technika „wideo 360” jako forma archiwizacji spektaklu;
  • teatralne testowanie technologii przyszłości;
  • reżyseria czy technologia produkcji wydarzenia medialnego?

Organizatorzy są również otwarci na zaproponowane przez Państwa tematy wystąpień. Przedstawione w tym opisie propozycje prosimy traktować jako zagadnienia ramowe.
Propozycje zgłoszeń należy nadsyłać do  15.11. br. Na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. (z dopiskiem: teatr-Kantor). Po otrzymaniu zgłoszenia organizatorzy prześlą państwu informację odnośnie akceptacji tematu do wygłoszenia i dopiero wtedy prosimy o wpłacanie opłaty konferencyjnej. Wynosi ona: 360 zł (dla doktorantów: 260 zł).  Konto Uczelni:  71 1240 4722 1111 0000 4852 4687 (z dopiskiem: Konferencja Kantor OBM/ Imię i nazwisko uczestnika)

Profilaktyka uniwersalna patologicznych form używania Internetu u dzieci i młodzieży – nowa propozycja szkolenia

Szkolenie adresowane jest do rodziców, nauczycieli, wychowawców, pracowników systemu oświaty. Może odbywać się w Ośrodku Badań nad Mediami UP (ul. Jęczmienna, Kraków) lub na terenie szkoły (pod warunkiem zebrania się co najmniej 30 uczestników). Szkolimy również Rady Pedagogiczne i prowadzimy zajęcia z tej problematyki dla dzieci i młodzieży szkolnej. Indywidualna wycena szkoleń wymaga zgłoszenia zamówienia na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. z dopiskiem: „profilaktyka – media”.

 

Zachęcamy do zapoznania się z tematem w szerszym zakresie --> kliknij

O współczesnym statusie kulturoznawstwa: prolegomena do dyskusji /W kontekście Kongresu Polskiego Kulturoznawstwa, Wrocław, 16-17.02.18

O współczesnym statusie kulturoznawstwa: prolegomena do dyskusji /W kontekście Kongresu Polskiego Kulturoznawstwa, Wrocław, 16-17.02.18/

We współczesnych warunkach cywilizacyjnych, socjopolitycznych i technokulturowych obserwujemy dynamiczne rozszerzanie się, „mutowanie” kodów, sposobów przenoszenia znaczeń, remiks treści i form reprezentujących rozmaite obszary medio- i socjosfery. W tym kontekście pojawiają się wciąż nowe sposoby badania tych fenomenów i powiązanych z nimi sieci praktyk społecznych. Dotychczasowe paradygmaty naukowe budowały swą teorię i instrumentaria czy repozytoria badawcze poprzez wyłączenie (ekskluzję): coś „było” lub „nie było” odpowiednim zjawiskiem do badania, mieściło się w określonych paradygmatach lub „nie mieściło” jako „godny” obiekt analiz naukowych. Obecnie warto zrezygnować z tych esencjalistycznych aspiracji kulturoznawstwa, natomiast trzeba akcentować lokalność oraz użyteczność poszczególnych teorii, ujęć, paradygmatów, dyscyplin, czy subdyscyplin, konstytuujących refleksję kulturoznawczą i samo kulturoznawstwo jako inter- i transdyscyplinę w badaniach humanistycznych i społecznych. Stąd, mocny postulat dotyczących właśnie trans- i interdyscyplinarności oraz polimetodologizmu jako głównej cechy kulturoznawstwa. Wykorzystywanie wielu metodologii nie polega na prostej synergii poszczególnych strategii i paradygmatów badawczych, ale na takim ich doborze, który odpowiada statusowi i złożonej „materii” badanego obiektu, procesu czy zjawiska.

Z postulowanej sieci rozmaitych związków kulturoznawstwa z innymi naukami wyłania się bowiem jego relacyjna, a nie esencjalna tożsamość. Wymiana doświadczeń badawczych i metod między rzecznikami poszczególnych paradygmatów pozwala wypracować instrumentarium odpowiednie do opisu wszelkich zjawisk kulturowych, i to niezależnie od ich „genezy”: historycznej, geograficznej, politycznej, społecznej. Stała gotowość wśród kulturoznawców do zmiany perspektywy oglądu zjawisk pozwala na nowatorstwo i elastyczność. Dzięki narzędziom poszczególnych dyscyplin humanistycznych, można ujawniać - w tak sprofilowanych badaniach naukowych - zwłaszcza te elementy, o których się dawniej się milczało, które były marginalizowane, niedostrzegane lub wręcz celowo pomijane jako niegodny obiekt akademickiej refleksji.

Wspólną myślową płaszczyzną, łączącą wszelkie paradygmaty naukowe powiązane z kulturoznawstwem, winna być kategoria semiozy, czyli aktu budowania znaczeń w recepcji konkretnej realizacji semiotycznej, bez uprzednich działań ewaluacyjnych, dyskryminujących i wykluczających konkretny fenomen z kręgu badań. Wiedza „czynna”, „nieuprzedzona”, „nienacechowana” o różnorodnych semiotycznych aktach (re)prezentacji i „oplatających je” zewnętrznych sieciach praktyk dyskursywnych powinna leżeć w centrum zainteresowania kulturoznawstwa. Głównym celem tej dyscypliny winno być właśnie badanie poszczególnych tekstów kultury jako realizacji semiotycznych oraz ich kontekstów - one bowiem pokazują całościowo: kim jesteśmy?, jak rozumiemy rzeczywistość?, jak ją konceptualizujemy i „oblekamy” w rozmaite znakowe reprezentacje, oraz jak w tym kontekście budujemy swoją tożsamość oraz nadajemy sens własnej egzystencji. W proponowanym tu ujęciu, każda produkcja semiotyczna (obiekt, proces) jest już tekstem kultury, pozwalającym wnioskować o cechach tej właśnie kultury oraz atrybutach jej producentów, prosumentów, użytkowników. W dobie kultury WEB 3.0 musimy brać pod uwagę nie tylko konkretne zmaterializowane wytwory, ale także dzieła o statusie work in progres oraz zachowania socjokulturowe wszystkich znaczących aktorów społecznych, którzy w tych procesach uczestniczą. Kulturoznawstwa staje się więc nowym softwarem w ramach społecznego organizmu: bada zjawiska, ale także systematycznie rozwija poprzez te analizy pole refleksji nad własną użytecznością i perspektywami dalszego rozwoju.

Kongres Polskiego Kulturoznawstwa, który odbył się we Wrocławiu (16-17.02.18) z inicjatywy Instytutu Kulturoznawstwa UWr oraz Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego był okazją do podjęcia dyskusji nad kluczowymi zagadnieniami składającymi się na status tej dyscypliny naukowej. Powołane w ramach Kongresu trzy grupy robocze debatowały nad kondycją oraz przyszłością nauk o kulturze, dyscypliny kulturoznawczej i ośrodków kulturoznawczych w Polsce. Dyskusje te pokazały m.in, iż: (1) pole badawcze jest bardzo zróżnicowane (i rozciąga się przykładowo od medialnego kulturoznawstwa po jego warianty ekonomiczne czy artystyczne); (2) obowiązują różne paradygmaty badań kulturowych, choć niezaprzeczalną wartością i zarazem wspólnym mianownikiem polskiego środowiska naukowego jest szacunek wobec tradycji i dotychczasowego dorobku polskiej myśli kulturoznawczej; (3) istotne jest stworzenie kanonu lektur, do którego wszystkie ośrodki w swoich praktykach akademickich mogłyby się odwoływać; (4) ważne jest zarówno rozwijanie badań teoretycznych, jak i strona praktyczna, czyli społeczna misja kulturoznawców (animacja kultury, aktywizm kulturowy, tworzenie narracji wyjaśniających różne zjawiska kulturowe na potrzeby różnych podmiotów i instytucji). Potrzebujemy kulturoznawstwa społecznie zaangażowanego, które - właśnie przez różnorodność punktów widzenia - animuje dialog społeczny.

Osobnym zagadnieniem podjętym w dyskusji była aktywna praca na rzecz pozytywnego obrazu polskiego kulturoznawstwa oraz jego adeptów, m.in. w środkach masowego przekazu oraz nowych mediach, jak również postulat by wpisać kulturoznawcę na listę zawodów, co z pewnością wpłynie pozytywnie na społeczną percepcję tej profesji oraz podniesienie jej prestiżu.



Agnieszka Ogonowska
Bogusław Skowronek
Magdalena Stoch

Katedra Mediów i Badań Kulturowych Instytutu Filologii Polskiej
Ośrodek Badań nad Mediami
Uniwersytet Pedagogiczny im. KEN w Krakowie

Konfernecja: Postprawda: nowe narracje i praktyki społeczne w epoce sfingowanych informacji i gatunków hybrydycznych (mock-genres)

Ośrodek Badań nad Mediami Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie oraz Instytut Filologii Polskiej, we współpracy z kołem naukowym COOLturoznawcy, zapraszają do udziału w Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej Postprawda: nowe narracje i praktyki społeczne w epoce sfingowanych informacji i gatunków hybrydycznych (mock- genres).

Konferencja odbędzie się w dniach 14-15 czerwca 2018 roku w Gmachu Głównym przy ul. Podchorążych 2.

Więcej informacji: kliknij

Postprawda

Nowość wydawnicza - "Kino, film, psychologia"

Miło nam poinformować, iż w Ośrodku Badań nad Mediami Uniwersytetu Pedagogicznego, nakładem Wydawnictwa Edukacyjnego w Krakowie, w serii: Psychologia Stosowana ukazała się nowa książka pt. Kino, film, psychologia pod red. Agnieszki Ogonowskiej.

Publikacja ta jest zwieńczeniem kolejnego etapu prac Zespołu ds. Psychologii Mediów i Edukacji Medialnej OBM. Informacja na temat zawartości książki znajduje się w załącznikach.

KFP-przod-2  KFP-okładka tył  KFP spis 1  KFP spis 2

"STOP seksistowskiej mowie nienawiści" spotkanie projektu

Dnia 25 stycznia 2018 r. odbyło się pierwsze spotkanie grupy roboczej w projekcie "STOP seksistowskiej mowie nienawiści". Projekt realizowany będzie do końca maja 2018 r. przez Ośrodek Badań nad Mediami i fundację Autonomia. Celem projektu jest podniesienie świadomości dotyczącej form, rodzajów i skali seksistowskiej mowy nienawiści (SMN) w przestrzeni publicznej (w tym w Internecie) oraz wypracowanie strategii reagowania na nią, zarówno w perspektywie indywidualnej, jak i – w miarę możliwości - prawnej i instytucjonalnej. Zapraszamy do zapoznania się z ideą projektu i śledzenie naszych działań!

dr Magdalena Stoch

Informacje o projekcie

 photostudio 1517158946840[1]  photostudio 1517159244796[1]  logo SMN

Metal Studies II - Konferencja Naukowa
Patronat Ośrodka nad II Ogólnopolską Konferencją Naukową "Filmowe Psycho-Tropy. Bohater i twórca filmowy"

Miło nam poinformować, iż Ośrodek Badań nad Mediami UP już po raz drugi objął honorowym patronatem II Ogólnopolską Konferencję Naukową „Filmowe Psycho-Tropy. Bohater i twórca filmowy". Serdecznie zapraszamy do udziału!


Szanowni Państwo,

Serdecznie zapraszamy do udziału w II Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej „Filmowe Psycho-Tropy. Bohater i twórca filmowy", organizowanej przez Uniwersytet SWPS i Uniwersytet Śląski. Konferencja odbędzie się 12–13 kwietnia 2018 r. w Katowicach.

Konferencja adresowana jest do:
• pracowników naukowych różnych dyscyplin, doktorantów i studentów różnych kierunków studiów,
• nauczycieli, pedagogów i psychologów szkolnych,
• osób wykorzystujących film w edukacji, profilaktyce i terapii,
• wszystkich pasjonatów kina.Wydarzenie będzie znakomitą okazją do wymiany.

Wydarzenie będzie znakomitą okazją do wymiany doświadczeń w edukacji i profilaktyce za pośrednictwem filmu. W poprzedniej edycji wzięło udział ponad 250 osób z całej Polski.

Przewidujemy organizację kilku sesji tematycznych, sesję studencką oraz posterową. Odbędą się krótkie wykłady zaproszonych ekspertów, spotkanie z twórcami filmowymi, pokaz filmowy oraz certyfikowane warsztaty, dedykowany dla nauczycieli i pedagogów na temat metodyki pracy z filmem.

Podsumowanie poprzedniego wydarzenia:
www.setoci.com/konferencja-filmowe-psycho-tropy
www.us.edu.pl/node/609453

 

Więcej informacji o konferencji  --> kilknij tutaj

Nowe warsztaty i szkolenia

Zapraszamy do skorzystania z nowej oferty warsztatów i szkoleń dla Rodziców, Dzieci, Młodzieży, Nauczycieli, Psychologów i Pedagogów. 

Więcej informacji w zakładce - WARSZTATY --> Kliknij

Cyberpsychologia. Nowe perspektywy badania mediów i ich użytkowników

Cyberpsychologia. Nowe perspektywy badania mediów i ich użytkowników

Ogólnopolska Konferencja Naukowa, Kraków, 19-20 kwiecień, 2018

Uniwersytet Pedagogiczny im. KEN w Krakowie, Ośrodek Badań nad Mediami

Cyberpsychologia (cybernetyczna psychologia) to relatywnie nowy obszar badań dotyczący związków człowieka i technologii ujmowanych w perspektywie psychologicznej. Można przyjąć, iż wyłoniła się ona z subdysycypliny  psychologii, jaką jest psychologia mediów i komunikowania lub też stanowi specyficzny jej obszar związany z internetem, rzeczywistością wirtualną (RV), rzeczywistością rozszerzoną (AR), badaniami na doświadczeniem użytkownika (users experience),  sztuczną inteligencją, komunikacją człowiek-komputer, człowiek-awatar, człowiek-robot, immersją, teleobecnością, doświadczaniem 3D oraz wpływem cyfrowych reprezentacji ludzi i środowiska na rzeczywiste postawy i zachowania społeczne.

Wraz z dynamicznym rozwojem nowych technologii, opartych na interaktywności, wirtualności, sieciowości, cyfrowości, hipertekstualności, konwergencji i komunikacji online w czasie rzeczywistym – nastąpiła również specjalizacja w obrębie cyberpsychologii, głównie z uwagi na pięć głównych kryteriów:

a/ typ medium: stąd wyróżniamy: psychologię Internetu, psychologię gier wideo, psychologie wirtualnej rzeczywistości;

b/ problem/zagadnienie: users experience, cyberprzemoc, patologiczne użytkowanie nowych technologii, sztuczna intelegencja, multiplikacja tożsamości online;

c/ strategia użytkowania medium: immersja, teleobecność, networking, komunikacja wirtualna; etc.

d/zastosowania: poradnictwo internetowe, diagnoza i terapia psychologiczna, grupy wsparcia w internecie; e-learning i nauczanie na odległość, wpływ procesów digitalizacji danych, cyfrowych repozytoriów informacji oraz e-usług na życie współczesnego człowieka;

e/meta-poziom: postawy społeczne i zachowania wobec nowych technologii: cyberwykluczenie (przyczyny i skutki psychologiczne), cyberfobie, etc.

Z uwagi na związki cyberpsychologii z innymi subdysycyplinami psychologii można wskazać na następujące przykładowe zjawiska:

-        psychologia rozwojowa: wpływ wysokich technologii na rozwój dziecka w aspekcie językowym, komunikacyjnym, poznawczym, emocjonalnym, społecznym; rola mediów cyfrowych w komunikacji międzygeneracyjnej;

-        psychologia poznawcza: multitasking i efektywność w zakresie przetwarzania i zapamiętywania informacji;

-        psychologia społeczna: wpływ technologii na procesy komunikacji społecznej, ekspresję emocji i uczuć, budowanie relacji; ze zjawisk niekorzystnych: agresja internetowa;

-        psychologia kliniczna: rola nowych technologii w diagnostyce i terapii psychologicznej; poletiologiczne uwarunkowania patologicznego korzystania z mediów; 

-        psychologia zdrowia: profilaktyka zachowań regresywnych, ryzykownych i (auto)destrukcyjnych w cyberprzestrzeni;

-        neuropsychologia: wpływ doświadczeń medialnych (przekazów wielokodowych, polimodalnych) na aktywację ośrodków mózgowych i szlaków neuronalnych;

-        psychologia edukacji: znaczenie cyfrowych środowisk edukacyjnych dla rozwoju określonego typu umiejętności, kompetencji i wiedzy użytkowników, cyfrowe repozytoria wiedzy i informacji oraz ich rola w transferze idei oraz rozwoju osobowym jednostek;

-        psychologia kulturowa: kulturowe uwarunkowania komunikacji medialnej oraz networkingu.

Miniaturyzacja, ekonomiczna dostępność nowych technologii oraz ich mobilność i kompatybilność z innymi mediami cyfrowymi, z kolei przyczyniają się do rozwoju:

a/zjawisk charakterystycznych dla medialnego ekshibicjonizmu i voyeuryzmu;

b/cyberinwigilacji powiązanej z cybeprzestępczością, cyberkontrolą oraz cybeseksualnością i cybererotyką;

c/ widocznością, transparentności medialną;

d/narcyzmem, ideologią transformaci i kulturą "selfie" (self-made man);

e/społeczeństwa i społeczności zatomizowanych (disconneted society).

Tym właśnie zagadnieniom zamierzamy poświęcić konferencję; jest ona adresowana do badaczy, którzy naukowo i praktycznie zajmują się związkami psychologii i mediów.

Zgłoszenia przyjmujemy od 20.06.17 do 1.03.18. Zgłoszenie (imię i nazwisko, afiliacja, tytuł naukowy, temat referatu, abstrakt) prosimy przesyłać pod adres mailowy: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. .pl z dopiskiem: cyberpsychologia  Planowana jest publikacja pokonferencyjna.

Opłata konferencyjna wynosi: 360 zł