Aktualności

O współczesnym statusie kulturoznawstwa: prolegomena do dyskusji /W kontekście Kongresu Polskiego Kulturoznawstwa, Wrocław, 16-17.02.18

O współczesnym statusie kulturoznawstwa: prolegomena do dyskusji /W kontekście Kongresu Polskiego Kulturoznawstwa, Wrocław, 16-17.02.18/

We współczesnych warunkach cywilizacyjnych, socjopolitycznych i technokulturowych obserwujemy dynamiczne rozszerzanie się, „mutowanie” kodów, sposobów przenoszenia znaczeń, remiks treści i form reprezentujących rozmaite obszary medio- i socjosfery. W tym kontekście pojawiają się wciąż nowe sposoby badania tych fenomenów i powiązanych z nimi sieci praktyk społecznych. Dotychczasowe paradygmaty naukowe budowały swą teorię i instrumentaria czy repozytoria badawcze poprzez wyłączenie (ekskluzję): coś „było” lub „nie było” odpowiednim zjawiskiem do badania, mieściło się w określonych paradygmatach lub „nie mieściło” jako „godny” obiekt analiz naukowych. Obecnie warto zrezygnować z tych esencjalistycznych aspiracji kulturoznawstwa, natomiast trzeba akcentować lokalność oraz użyteczność poszczególnych teorii, ujęć, paradygmatów, dyscyplin, czy subdyscyplin, konstytuujących refleksję kulturoznawczą i samo kulturoznawstwo jako inter- i transdyscyplinę w badaniach humanistycznych i społecznych. Stąd, mocny postulat dotyczących właśnie trans- i interdyscyplinarności oraz polimetodologizmu jako głównej cechy kulturoznawstwa. Wykorzystywanie wielu metodologii nie polega na prostej synergii poszczególnych strategii i paradygmatów badawczych, ale na takim ich doborze, który odpowiada statusowi i złożonej „materii” badanego obiektu, procesu czy zjawiska.

Z postulowanej sieci rozmaitych związków kulturoznawstwa z innymi naukami wyłania się bowiem jego relacyjna, a nie esencjalna tożsamość. Wymiana doświadczeń badawczych i metod między rzecznikami poszczególnych paradygmatów pozwala wypracować instrumentarium odpowiednie do opisu wszelkich zjawisk kulturowych, i to niezależnie od ich „genezy”: historycznej, geograficznej, politycznej, społecznej. Stała gotowość wśród kulturoznawców do zmiany perspektywy oglądu zjawisk pozwala na nowatorstwo i elastyczność. Dzięki narzędziom poszczególnych dyscyplin humanistycznych, można ujawniać - w tak sprofilowanych badaniach naukowych - zwłaszcza te elementy, o których się dawniej się milczało, które były marginalizowane, niedostrzegane lub wręcz celowo pomijane jako niegodny obiekt akademickiej refleksji.

Wspólną myślową płaszczyzną, łączącą wszelkie paradygmaty naukowe powiązane z kulturoznawstwem, winna być kategoria semiozy, czyli aktu budowania znaczeń w recepcji konkretnej realizacji semiotycznej, bez uprzednich działań ewaluacyjnych, dyskryminujących i wykluczających konkretny fenomen z kręgu badań. Wiedza „czynna”, „nieuprzedzona”, „nienacechowana” o różnorodnych semiotycznych aktach (re)prezentacji i „oplatających je” zewnętrznych sieciach praktyk dyskursywnych powinna leżeć w centrum zainteresowania kulturoznawstwa. Głównym celem tej dyscypliny winno być właśnie badanie poszczególnych tekstów kultury jako realizacji semiotycznych oraz ich kontekstów - one bowiem pokazują całościowo: kim jesteśmy?, jak rozumiemy rzeczywistość?, jak ją konceptualizujemy i „oblekamy” w rozmaite znakowe reprezentacje, oraz jak w tym kontekście budujemy swoją tożsamość oraz nadajemy sens własnej egzystencji. W proponowanym tu ujęciu, każda produkcja semiotyczna (obiekt, proces) jest już tekstem kultury, pozwalającym wnioskować o cechach tej właśnie kultury oraz atrybutach jej producentów, prosumentów, użytkowników. W dobie kultury WEB 3.0 musimy brać pod uwagę nie tylko konkretne zmaterializowane wytwory, ale także dzieła o statusie work in progres oraz zachowania socjokulturowe wszystkich znaczących aktorów społecznych, którzy w tych procesach uczestniczą. Kulturoznawstwa staje się więc nowym softwarem w ramach społecznego organizmu: bada zjawiska, ale także systematycznie rozwija poprzez te analizy pole refleksji nad własną użytecznością i perspektywami dalszego rozwoju.

Kongres Polskiego Kulturoznawstwa, który odbył się we Wrocławiu (16-17.02.18) z inicjatywy Instytutu Kulturoznawstwa UWr oraz Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego był okazją do podjęcia dyskusji nad kluczowymi zagadnieniami składającymi się na status tej dyscypliny naukowej. Powołane w ramach Kongresu trzy grupy robocze debatowały nad kondycją oraz przyszłością nauk o kulturze, dyscypliny kulturoznawczej i ośrodków kulturoznawczych w Polsce. Dyskusje te pokazały m.in, iż: (1) pole badawcze jest bardzo zróżnicowane (i rozciąga się przykładowo od medialnego kulturoznawstwa po jego warianty ekonomiczne czy artystyczne); (2) obowiązują różne paradygmaty badań kulturowych, choć niezaprzeczalną wartością i zarazem wspólnym mianownikiem polskiego środowiska naukowego jest szacunek wobec tradycji i dotychczasowego dorobku polskiej myśli kulturoznawczej; (3) istotne jest stworzenie kanonu lektur, do którego wszystkie ośrodki w swoich praktykach akademickich mogłyby się odwoływać; (4) ważne jest zarówno rozwijanie badań teoretycznych, jak i strona praktyczna, czyli społeczna misja kulturoznawców (animacja kultury, aktywizm kulturowy, tworzenie narracji wyjaśniających różne zjawiska kulturowe na potrzeby różnych podmiotów i instytucji). Potrzebujemy kulturoznawstwa społecznie zaangażowanego, które - właśnie przez różnorodność punktów widzenia - animuje dialog społeczny.

Osobnym zagadnieniem podjętym w dyskusji była aktywna praca na rzecz pozytywnego obrazu polskiego kulturoznawstwa oraz jego adeptów, m.in. w środkach masowego przekazu oraz nowych mediach, jak również postulat by wpisać kulturoznawcę na listę zawodów, co z pewnością wpłynie pozytywnie na społeczną percepcję tej profesji oraz podniesienie jej prestiżu.



Agnieszka Ogonowska
Bogusław Skowronek
Magdalena Stoch

Katedra Mediów i Badań Kulturowych Instytutu Filologii Polskiej
Ośrodek Badań nad Mediami
Uniwersytet Pedagogiczny im. KEN w Krakowie

Konfernecja: Postprawda: nowe narracje i praktyki społeczne w epoce sfingowanych informacji i gatunków hybrydycznych (mock-genres)

Ośrodek Badań nad Mediami Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie oraz Instytut Filologii Polskiej, we współpracy z kołem naukowym COOLturoznawcy, zapraszają do udziału w Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej Postprawda: nowe narracje i praktyki społeczne w epoce sfingowanych informacji i gatunków hybrydycznych (mock- genres).

Konferencja odbędzie się w dniach 14-15 czerwca 2018 roku w Gmachu Głównym przy ul. Podchorążych 2.

Więcej informacji: kliknij

Nowość wydawnicza - "Kino, film, psychologia"

Miło nam poinformować, iż w Ośrodku Badań nad Mediami Uniwersytetu Pedagogicznego, nakładem Wydawnictwa Edukacyjnego w Krakowie, w serii: Psychologia Stosowana ukazała się nowa książka pt. Kino, film, psychologia pod red. Agnieszki Ogonowskiej.

Publikacja ta jest zwieńczeniem kolejnego etapu prac Zespołu ds. Psychologii Mediów i Edukacji Medialnej OBM. Informacja na temat zawartości książki znajduje się w załącznikach.

KFP-przod-2  KFP-okładka tył  KFP spis 1  KFP spis 2

"STOP seksistowskiej mowie nienawiści" spotkanie projektu

Dnia 25 stycznia 2018 r. odbyło się pierwsze spotkanie grupy roboczej w projekcie "STOP seksistowskiej mowie nienawiści". Projekt realizowany będzie do końca maja 2018 r. przez Ośrodek Badań nad Mediami i fundację Autonomia. Celem projektu jest podniesienie świadomości dotyczącej form, rodzajów i skali seksistowskiej mowy nienawiści (SMN) w przestrzeni publicznej (w tym w Internecie) oraz wypracowanie strategii reagowania na nią, zarówno w perspektywie indywidualnej, jak i – w miarę możliwości - prawnej i instytucjonalnej. Zapraszamy do zapoznania się z ideą projektu i śledzenie naszych działań!

dr Magdalena Stoch

Informacje o projekcie

 photostudio 1517158946840[1]  photostudio 1517159244796[1]  logo SMN

Metal Studies II - Konferencja Naukowa
Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku

obm kartka 2017-01

Patronat Ośrodka nad II Ogólnopolską Konferencją Naukową "Filmowe Psycho-Tropy. Bohater i twórca filmowy"

Miło nam poinformować, iż Ośrodek Badań nad Mediami UP już po raz drugi objął honorowym patronatem II Ogólnopolską Konferencję Naukową „Filmowe Psycho-Tropy. Bohater i twórca filmowy". Serdecznie zapraszamy do udziału!


Szanowni Państwo,

Serdecznie zapraszamy do udziału w II Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej „Filmowe Psycho-Tropy. Bohater i twórca filmowy", organizowanej przez Uniwersytet SWPS i Uniwersytet Śląski. Konferencja odbędzie się 12–13 kwietnia 2018 r. w Katowicach.

Konferencja adresowana jest do:
• pracowników naukowych różnych dyscyplin, doktorantów i studentów różnych kierunków studiów,
• nauczycieli, pedagogów i psychologów szkolnych,
• osób wykorzystujących film w edukacji, profilaktyce i terapii,
• wszystkich pasjonatów kina.Wydarzenie będzie znakomitą okazją do wymiany.

Wydarzenie będzie znakomitą okazją do wymiany doświadczeń w edukacji i profilaktyce za pośrednictwem filmu. W poprzedniej edycji wzięło udział ponad 250 osób z całej Polski.

Przewidujemy organizację kilku sesji tematycznych, sesję studencką oraz posterową. Odbędą się krótkie wykłady zaproszonych ekspertów, spotkanie z twórcami filmowymi, pokaz filmowy oraz certyfikowane warsztaty, dedykowany dla nauczycieli i pedagogów na temat metodyki pracy z filmem.

Podsumowanie poprzedniego wydarzenia:
www.setoci.com/konferencja-filmowe-psycho-tropy
www.us.edu.pl/node/609453

 

Więcej informacji o konferencji  --> kilknij tutaj

Teatr w edukacji - program

teatr w edukacji strona1

 

teatr w edukacji strona2

 

Nowe warsztaty i szkolenia

Zapraszamy do skorzystania z nowej oferty warsztatów i szkoleń dla Rodziców, Dzieci, Młodzieży, Nauczycieli, Psychologów i Pedagogów. 

Więcej informacji w zakładce - WARSZTATY --> Kliknij

Cyberpsychologia. Nowe perspektywy badania mediów i ich użytkowników

Cyberpsychologia. Nowe perspektywy badania mediów i ich użytkowników

Ogólnopolska Konferencja Naukowa, Kraków, 19-20 kwiecień, 2018

Uniwersytet Pedagogiczny im. KEN w Krakowie, Ośrodek Badań nad Mediami

Cyberpsychologia (cybernetyczna psychologia) to relatywnie nowy obszar badań dotyczący związków człowieka i technologii ujmowanych w perspektywie psychologicznej. Można przyjąć, iż wyłoniła się ona z subdysycypliny  psychologii, jaką jest psychologia mediów i komunikowania lub też stanowi specyficzny jej obszar związany z internetem, rzeczywistością wirtualną (RV), rzeczywistością rozszerzoną (AR), badaniami na doświadczeniem użytkownika (users experience),  sztuczną inteligencją, komunikacją człowiek-komputer, człowiek-awatar, człowiek-robot, immersją, teleobecnością, doświadczaniem 3D oraz wpływem cyfrowych reprezentacji ludzi i środowiska na rzeczywiste postawy i zachowania społeczne.

Wraz z dynamicznym rozwojem nowych technologii, opartych na interaktywności, wirtualności, sieciowości, cyfrowości, hipertekstualności, konwergencji i komunikacji online w czasie rzeczywistym – nastąpiła również specjalizacja w obrębie cyberpsychologii, głównie z uwagi na pięć głównych kryteriów:

a/ typ medium: stąd wyróżniamy: psychologię Internetu, psychologię gier wideo, psychologie wirtualnej rzeczywistości;

b/ problem/zagadnienie: users experience, cyberprzemoc, patologiczne użytkowanie nowych technologii, sztuczna intelegencja, multiplikacja tożsamości online;

c/ strategia użytkowania medium: immersja, teleobecność, networking, komunikacja wirtualna; etc.

d/zastosowania: poradnictwo internetowe, diagnoza i terapia psychologiczna, grupy wsparcia w internecie; e-learning i nauczanie na odległość, wpływ procesów digitalizacji danych, cyfrowych repozytoriów informacji oraz e-usług na życie współczesnego człowieka;

e/meta-poziom: postawy społeczne i zachowania wobec nowych technologii: cyberwykluczenie (przyczyny i skutki psychologiczne), cyberfobie, etc.

Z uwagi na związki cyberpsychologii z innymi subdysycyplinami psychologii można wskazać na następujące przykładowe zjawiska:

-        psychologia rozwojowa: wpływ wysokich technologii na rozwój dziecka w aspekcie językowym, komunikacyjnym, poznawczym, emocjonalnym, społecznym; rola mediów cyfrowych w komunikacji międzygeneracyjnej;

-        psychologia poznawcza: multitasking i efektywność w zakresie przetwarzania i zapamiętywania informacji;

-        psychologia społeczna: wpływ technologii na procesy komunikacji społecznej, ekspresję emocji i uczuć, budowanie relacji; ze zjawisk niekorzystnych: agresja internetowa;

-        psychologia kliniczna: rola nowych technologii w diagnostyce i terapii psychologicznej; poletiologiczne uwarunkowania patologicznego korzystania z mediów; 

-        psychologia zdrowia: profilaktyka zachowań regresywnych, ryzykownych i (auto)destrukcyjnych w cyberprzestrzeni;

-        neuropsychologia: wpływ doświadczeń medialnych (przekazów wielokodowych, polimodalnych) na aktywację ośrodków mózgowych i szlaków neuronalnych;

-        psychologia edukacji: znaczenie cyfrowych środowisk edukacyjnych dla rozwoju określonego typu umiejętności, kompetencji i wiedzy użytkowników, cyfrowe repozytoria wiedzy i informacji oraz ich rola w transferze idei oraz rozwoju osobowym jednostek;

-        psychologia kulturowa: kulturowe uwarunkowania komunikacji medialnej oraz networkingu.

Miniaturyzacja, ekonomiczna dostępność nowych technologii oraz ich mobilność i kompatybilność z innymi mediami cyfrowymi, z kolei przyczyniają się do rozwoju:

a/zjawisk charakterystycznych dla medialnego ekshibicjonizmu i voyeuryzmu;

b/cyberinwigilacji powiązanej z cybeprzestępczością, cyberkontrolą oraz cybeseksualnością i cybererotyką;

c/ widocznością, transparentności medialną;

d/narcyzmem, ideologią transformaci i kulturą "selfie" (self-made man);

e/społeczeństwa i społeczności zatomizowanych (disconneted society).

Tym właśnie zagadnieniom zamierzamy poświęcić konferencję; jest ona adresowana do badaczy, którzy naukowo i praktycznie zajmują się związkami psychologii i mediów.

Zgłoszenia przyjmujemy od 20.06.17 do 1.03.18. Zgłoszenie (imię i nazwisko, afiliacja, tytuł naukowy, temat referatu, abstrakt) prosimy przesyłać pod adres mailowy: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. .pl z dopiskiem: cyberpsychologia  Planowana jest publikacja pokonferencyjna.

Opłata konferencyjna wynosi: 360 zł    

Zespół ds. Psychologii Mediów i Edukacji Medialnej

Szanowni Państwo,

Miło mi poinformować, iż w dniu 27.04 br w ramach I Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej nt.  Filmowe Psycho-tropy. Zastosowanie filmów w edukacji i profilaktyce rozpoczęły się prace nad ukonstytuowaniem Zespołu ds. Psychologii Mediów i Edukacji Medialnej, który docelowo będzie działał w ramach Ośrodka Badań nad Mediami UP w Krakowie. Tym samym dochodzi do rozszerzenie nazwy i formuły istniejącego Zespołu ds. Edukacji Medialnej i Uzależnień Medialnych, gdyż patologiczne formy korzystania z nowych technologii będą przedmiotem badań projektowanych w pracach nowo powstałego Zespołu. 

Jak informowaliśmy Państwa we wcześniejszych newsletterach Ośrodek Badań nad Mediami UP objął patronat nad tą konferencją, która została zorganizowana z inicjatywy Katedry Psychologii Wydziału Pedagogiki i Psychologii Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach oraz SWPS Uniwersytetu Humanistycznospołecznego Wydziału Zamiejscowego w Katowicach. Z kolei, zgodnie z misją OBM staramy się być zarówno platformą dialogu i porozumienia, także i w odniesieniu do tej inicjatywy, między różnymi środowiskami: akademików i praktyków z Polski i z zagranicy oraz odpowiadać na potrzeby interesariuszy zewnętrznych, co też sukcesywnie czynimy.

Koordynatorami prac Zespołu w ramach kooperacji międzyuczelnianej i ogólnopolskiej są:

Dr Agnieszka Skorupa (Katedra Psychologii UŚ)

Mgr Michał Brol (Katedra Psychologii UŚ)

Mgr Patrycja Paczyńska-Jasińska (SWPS Uniwersytet Humanistycznospołeczny/ Psychologia/ Wydział Zamiejscowy w Katowicach).

W toku dyskusji w ramach Członków-Założycieli Zespołu oraz Uczestników i Uczestniczek Konferencji wyłoniliśmy konkretne działania ramowe, które chcemy w przyszłości realizować. W ujęciu problemowym rysują się następujące zagadnienia:

- psychologiczna praca z filmem;

- terapia i profilaktyka z wykorzystaniem mediów (np. filmoterapia, kinoterapia, biblioterapia, profilaktyczne wykorzystanie gier);

- edukacja psychologiczna z wykorzystaniem mediów (w tym nowych technologii);

- edukacja medialna jako forma profilaktyki uzależnień oraz zachowań ryzykownych dzieci i młodzieży;

- users experience i projektowanie  badań oraz rozwiązań praktycznych w ramach informatyki społecznej oraz komunikacji elektronicznej;

- związki edukacji psychologicznej i edukacji medialnej: w stronę praktyki (warsztaty, treningi, szkolenia dla psychologów, pedagogów szkolnych, edukatorów, nauczycieli, rodziców); 

- kształcenie kompetencji medialnych dla psychologów; kształcenie kompetencji psychologicznych w odniesieniu do edukatorów medialnych.

W ujęciu strukturalnym zamierzamy rozszerzać naszą działalność o nowych współpracowników (praktyków i akademików) w kraju i za granicą oraz aplikować o granty i fundusze na rozwój naszej działalności. W perspektywie – w miarę rozwoju naszej struktury i zaawansowania badań – rozpoczniemy wypracowanie standardów na proces certyfikacji (edukator psychologiczny/edukator medialny).  

W ujęciu praktycznym, po rozpoznaniu zasobów członków Zespołu zamierzamy:

- stworzyć sieć koordynatorów praktyk i szkoleń prowadzących do certyfikacji;

- rozszerzać współpracę zagraniczną z podmiotami podejmującymi pokrewne kierunki 

Celem dodatkowego zapoznania się z dotychczasowym dorobkiem naszego poszerzonego Zespołu, w tym z publikacjami, które były już prezentowane w poprzednich newsletterach, zachęcamy do lektury następujących prac:

Brol, M. (2016). Film education in Poland as a means of forming media literacy – Polish case studies [w:] Veronika Pelle (red.) Developing Media Literacy in Public Education. A Regional Priority in a Mediatized Age (s. 119–128). Budapeszt: Corvinus University of Budapest.

Brol, M., Skorupa, A. (2016). Film jako narzędzie edukacji – perspektywa psychologiczna, [w:] Witold Jakubowski (red.), Pedagogika kultury popularnej – teorie, metody i obszary badań (s. 173-193). Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

Brol, M., Skorupa, A. (2014) (red.). Psychologiczna praca z filmem. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.

Brol, M. (2014). Psychologia i film, [w:] M. Brol, A. Skorupa (red.), Psychologiczna praca z filmem. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.

Brol, M., Skorupa, A. (2017). Psychologiczna praca z filmem “W głowie się nie mieści” (Inside Out). (W recenzji czasopisma naukowego „Studia de Cultura”).

Brol, M. (2014). Rola filmu w prowadzeniu zajęć dydaktycznych, [w:] B. Kożusznik, J. Polak (red.), Uczyć z pasją (s. 209–232). Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.

Brol, M. (2013), Wyzwania wobec wykorzystania filmu w dydaktyce i edukacji, [w:] Z. Dziemianko (red.), Dydaktyka, edukacja i kultura w badaniach młodych naukowców (s. 11–27). Poznań: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Handlu i Usług/Instytut Naukowo - Wydawniczy MAIUSCULA.

Brol M. (2010), (red.) Kino i refleksje współczesności, tom 2. Wrocław: WORD-PRESS

Człowiek – technologie- media. Konteksty kulturowe i psychologiczne,  red. A. Ogonowska i G. Ptaszek, Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 2015

Człowiek i medium. Terapia. Rozwój. (Auto)narracja, pod red.  A.Ogonowska, Wydawnictwo Edukacyjne w Krakowie, Kraków 2016

Edukacja medialna w dobie współczesnych zmian kulturowych, społecznych i technologicznych, pod red. A.Ogonowska i G. Ptaszek, Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 2015

Film w działaniu,  red. A.Ogonowska, „Studia de Cultura” (w druku)

Kino, film i psychologia, red. A.Ogonowska, Wydawnictwo Edukacyjne w Krakowie, seria: Psychologia stosowana (w druku)

Ogonowska A., Uzależnienia medialne czyli o patologicznych formach korzystania z mediów, Wydawnictwo Edukacyjne w Krakowie,  Kraków 2015

Ogonowska A., Współczesna edukacja medialna: teoria i rzeczywistość, Wydawnictwo Naukowe UP, Kraków 2015

Psychologiczna praca z filmem, red. A. Skorupa, M. Brol, Wydawnictwo Naukowe UŚ, Katowice 2014  

Skorupa, A., Brol, M. (2017). Idea psychologicznej pracy z filmem na przykładzie filmu animowanego „Jak wytresować smoka”. W druku.

Skorupa, A. (2014). Między genami i środowiskiem, [w:] M. Brol, A. Skorupa (red.), Psychologiczna praca z filmem (s. 341–3780). Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.

Skorupa, A. (2010). Którędy do szczęścia? [w:] M. Brol (red.), Kino i refleksje współczesności (t.2, s. 91–101). Wrocław: Agencja WORD-PRESS. 

Brol M. (2008), (red.) Kino i refleksje współczesności, tom 1. Katowice: Wydawnictwo i-Press.

Skorupa, A. (2008). O sztuczkach w „Sztuczkach”, [w:] M. Brol (red.), Kino i refleksje współczesności (t.1, s. 81–95). Katowice: Wydawnictwo i-Press.

Współczesna psychologia mediów. Nowe problemy i perspektywy badawcze, red. A.Ogonowska i G. Ptaszek, Oficyna Wydawnicza Impuls, Kraków 2013

 

Prof. zw. dr hab. Agnieszka Ogonowska

Dyrektor Ośrodka Badań nad Mediami

Sesja Naukowa Teatr w edukacji i terapii – edukacja i terapia poprzez teatr

„Dotychczas usiłowałem scenę przezwyciężyć, obecnie zrezygnowałem w ogóle ze sceny, to znaczy miejsca pozostającego w pewnym stosunku do widzów, w poszukiwaniu nowego miejsca miałem do dyspozycji teoretycznie całą rzeczywistość życiową."

                                        Tadeusz Kantor

Teatr w edukacji i terapii – edukacja i terapia poprzez teatr

8.12.2017 r., Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie

Sesja naukowa organizowana w  rocznicę śmierci Tadeusza Kantora

Już po raz drugi Zespół Badań ds. Mediatyzacji Kultury i Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie zaprasza do udziału w sesji naukowej poświęconej teatrowi i jego roli w praktykach życia społecznego (głównie edukacji i terapii). Pragniemy zachęcić Państwa do refleksji nad następującymi zagadnieniami:

- edukacyjny wymiar „pisania siebie” na scenie;

- zwrot performatywny w humanistyce i jego rola w praktykach edukacyjnych;

- rola współczesnego teatru w rozwoju kompetencji kulturowych i społecznych widza;

- performatyzacja zachowań odbiorczych i poetyka nowej wrażliwości;

- uczeń jako aktor kulturowy; nauczyciel jako „reżyser kulturowy”;

- rozumienie siebie w roli aktora scenicznego/aktora kulturowego;

- teatr w edukacji polonistycznej/edukacji psychologicznej;

- psychodrama i socjodrama: między tradycją a ponowoczesnymi tendencjami w psychoterapii i projektach pedagogicznych;

- teatr i nowe formy arteterapii;

- teatr w przestrzeni życia codziennego; codzienność w teatrze;

- mediatyzacja współczesnego teatru jako nowe narzędzie edukacji.

Zgłoszenia (imię i nazwisko, afiliacja, tytuł referatu, abstrakt) prosimy kierować na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. do dnia 30.10.2017 roku (z dopiskiem w tytule wiadomości: Kantor). Koszt uczestnictwa w konferencji wynosi 300 zł (dla magistrów i doktorantów – 250 zł). Planowana jest publikacja pokonferencyjna. 

Organizatorzy sympozjum:

Prof. dr hab. Agnieszka Ogonowska

Dyrektor Ośrodka Badań nad Mediami Uniwersytetu Pedagogicznego

Prof. UP dr hab. Marek Pieniążek

Kierownik Zespołu ds. Mediatyzacji Kultury i Sztuki

Ośrodek Badań nad Mediami

Psychologiczna praca z filmem: prezentacja autorskiej metody „Patrz mądrzej”

Psychologiczna praca z filmem: prezentacja autorskiej metody „Patrz mądrzej” 

Szkolenie adresowane jest do nauczycieli, wychowawców, psychologów i pedagogów szkolnych oraz rodziców i opiekunów. Celem metody „Patrz mądrzej” jest zarówno pogłębienie kompetencji społecznych, kulturowych, językowych i komunikacyjnych u dzieci i młodzieży, jak i podejmowanie działań interwencyjnych nakierowanych na wyrównanie istniejących już deficytów w tych obszarach.

Metoda może być stosowana w edukacji psychologicznej i pracy wychowawczej dedykowanej dzieciom i młodzieży w każdej grupie wiekowej (łącznie z dziećmi w wieku przedszkolnym). Bazuje na aktywnej interakcji, komunikacji dzieci z edukatorem i medium filmowym; opiera się na trzech krokach: (1)uczenia na filmie; (2) uczenia poprzez film oraz (3) uczenia poza filmem. Wykorzystuje naturalne zainteresowanie dzieci i młodzieży przekazem audiowizualnym; ich skłonność do naśladownictwa zachowań innych ludzi, wielokodowy charakter filmu; metoda ta odwołuje się również do umiejętności poznawczych potrzebnych do rozumienia, interpretowania, analizowania przekazu audiowizualnej. Wpływa również na podniesienie kompetencji filmowych uczestników zajęć.

Metoda psychologicznej pracy z filmem może być profilowana do określonych potrzeb edukacyjnych, wychowawczych i psychologicznych dziecka; do jego wieku biologicznego i rozwojowego. Nadaje się zarówno do pracy indywidualnej z dzieckiem, jak i pracy z klasą/grupą dzieci; może być wykorzystywana zarówno przez nauczycieli w szkole, jak i rodziców czy opiekunów w środowisku domowym.

Celem szkolenia jest szczegółowa prezentacja założeń i zastosowań tej metody na konkretnych przykładach z możliwością rozwinięcia na kolejnych szkoleniach sprofilowanych do wybranych zagadnień (np. rozwiązywania konkretnych problemów pedagogicznych, psychologicznych występujących w klasie/u konkretnego dziecka, etc z wykorzystaniem tej metody).

Termin: 16.12. 2017 (piątek) godz. 15.00-17.00

Miejsce: Ośrodek Badań nad Mediami UP, ul. Jęczmienna 9, sala nr 9

Zgłoszenia: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Koszt uczestnictwa: 65 zł/osobę (płatne na konto Uczelni: 71 1240 4722 1111 0000 4852 4687 z dopiskiem: OBM-szkolenia: imię i nazwisko uczestnika) do 10.12. br (decyduje kolejność zgłoszeń i terminowe dokonanie wpłaty).

Uwaga: możliwe jest także zorganizowanie szkolenia w szkole (np. dla rad pedagogicznych) w innym terminie. Zgłoszenia w tej sprawie prosimy kierować na adres mailowy Ośrodka Badań nad Mediami Uniwersytetu Pedagogicznego im. KEN w Krakowie: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Serdecznie zapraszamy!                    

Krakowski oddział Polskiego Towarzystwa Badań nad Filmem i Mediami

21 października 2015 roku ukonstytuował się krakowski oddział Polskiego Towarzystwa Badań nad Filmem i Mediami.
Przewodniczącym oddziału został prof. Bogusław Skowronek z naszego Uniwersytetu, kierownik Zespołu Badań nad Filmem, Komunikacją i Kulturą Filmową. 
Prof. Bogusław Skowronek jest także członkiem ogólnopolskiego Zarządu Polskiego Towarzystwa Badań nad Filmem i Mediami.

Serdecznie zapraszamy wszystkie osoby interesujące się kulturą audiowizualną do członkostwa w Polskim Towarzystwie Badań nad Filmem i Mediami.
Wystarczy wypełnić deklarację członkowską (w załączniku) i przesłać ją zeskanowaną na adres dr Agnieszki Kamrowskiej (sekretarz krakowskiego oddziału:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ) lub prof. Bogusława Skowronka (Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ).


Oto link do strony z informacjami i statutem Polskiego Towarzystwa Badań nad Filmem i Mediami:
http://filmoznawcy.us.edu.pl/polskie-towarzystwo-badan-nad-filmem-i-mediami/

 

Deklaracja członkowska do pobrania --> pobierz